- NUR SUHADA BINTI RAZALI (19DNS14F1060)
- SITI NUR ATHIRAH BINTI ADNAN (19DNS14F1081)
- NUR NATASYA NAJWA BINTI ZAMRI (19DNS14F1072)
- ANIS BIN ALI (19DNS14F1057)
- MUHAMMAD ZAHIRUDDIN BIN ZAKARIA (19DNS14F1009)
Wednesday, 24 September 2014
FINAL PROJECT (PENGAJIAN MALAYSIA SEM 1)
GROUP :
Pemikiran dan Kepercayaan
Pemerintahan masyarakat majmuk bukanlah terhad kepada Kerajaan Islam sahaja tetapi Kerajaan bukan Islam juga kerap memerintah masyarakat majmuk. Dan di antara anggota masyarakat berbilang kaum di negara bukan Islam terdapat juga orang Islam. Di zaman ini terutamanya, terdapat ramai daripada rakyat negara- negara bukan Islam yang terdiri daripada orang Islam sehingga mereka menjadi kumpulan minoriti yang terbesar di antara rakyat negara-negara berkenaan.
3. Memandang kepada keadaan ini kita tidak boleh ketepikan masalah masyarakat Islam dalam negara majmuk yang bukan Islam. Jika kita berbuat demikian, maka kita akan gagal memberi panduan kepada mereka. Dengan ini orang Islam mungkin melakukan sesuatu yang boleh membinasakan diri mereka.
4. Teladan penting yang didapati dari zaman Nabi Muhammad s.a.w. ialah apabila sekumpulan daripada orang Islam pengikut Nabi pergi ke Habsyah untuk mencari perlindungan daripada musuh-musuh Islam di Mekah. Mereka ini diterima dan diberi perlindungan oleh Raja Habsyah yang beragama Kristian. Baginda telah menolak tuntutan Quraish supaya pelarian Islam ini dikembalikan ke Mekah.
5. Orang Islam kerap mengulangi cerita ini dan menghargai sikap pemerintah Kristian Habsyah. Tentulah rakyat Islam yang pergi ke negara Habsyah ini tidak membuat sesuatu yang melanggar undang-undang negara Habsyah. Tentulah mereka menghormati pentadbiran dan budaya orang tempatan. Tentulah mereka tidak mencetuskan huru-hara di negara tumpangan mereka. Dengan itu, terselamatlah mereka dan agama Islam yang mereka anuti.
6. Demikian jugalah di zaman ini. Apabila orang Islam terpaksa bermastautin di negara bukan Islam, maka tentulah mereka perlu menghormati pemerintahan dan penduduk negara tersebut. Mereka tentu tidak suka ditindas atau dipisahkan daripada agama mereka secara paksa. Selagi mereka dibenar untuk terus menganuti agama Islam dan selagi mereka tidak diusik, mereka tidak harus menimbulkan masalah kepada negara tumpangan mereka.
7. Seperti juga dengan orang Islam yang menjadi minoriti di negara bukan Islam, orang bukan Islam yang menjadi minoriti di negara Islam patut menerima layanan yang sama. Hanya kerana orang Islam menjadi pemerintah dan majoriti tidak bermakna yang orang bukan Islam tidak berhak. Contoh layanan baik terhadap orang bukan Islam dalam masyarakat majmuk yang diperintah oleh orang Islam berlaku di Madinah semasa pemerintahan Nabi Muhammad s.a.w. Cara mentadbir masyarakat majmuk yang mengandungi orang Muhajirin dan Ansar Islam bersama dengan orang Yahudi dan Nasrani telah ditentukan oleh Perlembagaan atau Sahifah Madinah. Orang Yahudi dan Nasrani tidak dipaksa memeluk agama Islam. Bahkan undang-undang yang dikuatkuasakan ke atas mereka ialah undang-undang agama mereka sendiri. Demikian apabila sepasang orang Yahudi melakukan zina, hukuman yang dikenakan adalah `rejam dengan batu' yang merupakan hukum yang terdapat dalam Kitab Taurat.
8. Dalam hal ini, Allah Subhanahu wa Ta'ala telah berfirman dalam Surah Al-Baqarah ayat 256 yang bermaksud "Tidak ada paksaan dalam Islam". Dalam surah Al-Kaafiruun ayat 6 dijelaskan bahawa bagi orang bukan Islam agama mereka, tetapi bagi orang Islam agama Islam. "Lakum dinukum waliadin".
9. Selain daripada itu, hukum-hukum yang sama berat dikenakan ke atas orang Islam dan bukan Islam. Tidak ada bukti bahawa dalam pemerintahan Madinah orang bukan Islam dikenakan tanggungjawab atau hukuman yang lebih berat daripada orang Islam.
10. Keadilan dalam Islam tidak berbeza daripada konsep keadilan yang universal. Jika penindasan atau ketidaksamaan hukum dianggap tidak adil dalam pandangan universal, demikian jugalah dalam Islam. Tetapi tekanan kepada keadilan lebih jelas dalam agama Islam. Dalam al-Quran dan juga hadis yang sahih, beratus-ratus kali disebut tentang betapa Allah menyuruh umat Islam berlaku adil dan melarang perbuatan yang zalim. Jika ada perbuatan yang tidak adil dan zalim yang dilakukan oleh orang Islam atau Kerajaan Islam ianya bukanlah kerana Islam atau disuruh oleh agama Islam tetapi ianya adalah oleh kerana orang Islam dan Kerajaan-Kerajaan Islam tidak menghiraukan ajaran Islam dan suka mengikut nafsu. Malangnya apabila orang Islam atau Kerajaan orang Islam membuat sesuatu yang tidak adil mereka suka mengaitkannya dengan ajaran Islam untuk menghalalkan perbuatan mereka. Bahkan mereka kerap memaksa ulama- ulama suruhan dan ketua-ketua agama seperti mufti atau Sheikh-ul-Islam untuk membuat fatwa yang menghalalkan kezaliman mereka.
11. Dalam sejarah manusia sejak dari zaman Firaun lagi terdapat pemerintahan yang zalim terhadap orang yang bukan daripada agama atau bangsa pemerintah. Kedatangan Islam dan pemerintahan Nabi Muhammad s.a.w. di Madinah dan kemudian di Mekah telah membawa pemerintahan yang adil dan bertimbangrasa. Demikian hamba-hamba abdi yang biasanya daripada bangsa bukan Arab diberi layanan yang adil dan saksama. Layanan yang adil daripada Pesuruh Allah yang membawa agama Islam inilah yang menyebabkan ramai daripada orang kulit hitam yang menjadi hamba menerima agama Islam dan mempertahankan agama ini dengan gigih. Contoh yang utama ialah Bilal, yang menjadi orang pertama melaungkan azan. Tekanan terhadap Bilal kerana menerima agama Islam amatlah berat tetapi beliau kekal dengan pegangannya kepada Islam.
12. Sekali lagi dibuktikan bahawa bukan paksaan yang menjayakan Islam di zaman Nabi, tetapi keadilan, keadilan yang diberi bukan selepas memeluk agama Islam tetapi sebelum penerimaan agama Islam oleh orang bukan Islam.
13. "Rahmah" (kasihan) dan ihsan (gemar melakukan kebaikan) kepada orang lain adalah sesuatu yang disuruh oleh agama Islam. Firman Allah dalam surah Ali-Imran ayat 134 bermaksud: "Dan (ingatlah) Allah mengasihi orang-orang yang berbuat perkara-perkara yang baik." Firman ini menjadi panduan yang jelas apabila kita menangani masalah masyarakat yang mengandungi orang Islam dan bukan Islam.
14. Namun demikian, selepas wafatnya Nabi Muhammad s.a.w. dan selepas pemerintahan khalifah- khalifah Al-Rasyidin, terdapat banyak pemerintahan yang zalim di dalam negara Islam. Adil atau zalim pemerintahan Islam di Al-Andalus atau Sepanyol bergantung kepada siapa yang menjadi raja. Ada raja yang memberi layanan yang saksama kepada orang Yahudi dan Kristian yang tinggal di negeri-negeri mereka. Di waktu ini ramai yang memeluk agama Islam. Tetapi kemudian apabila raja yang zalim memerintah, mereka bukan sahaja tidak adil kepada orang bukan Islam tetapi juga kepada orang yang telah memeluk agama Islam walaupun sudah beberapa generasi.
15. Akhirnya semua wilayah Islam di Sepanyol ditakluk semula oleh orang Kristian. Di waktu ini juga dilancarkan `Spanish Inquisition' yang begitu kejam terhadap orang Islam dan juga orang Kristian yang disyaki menyeleweng daripada ajaran Katolik.
16. Orang Islam dan Yahudi dipaksa memeluk agama Katolik. Dengan itu ramai orang Islam berhijrah ke Maghribi diikuti dengan orang Yahudi yang percaya mereka tidak akan dizalimi oleh Kerajaan Islam Maghribi.
17. Di Turki juga ada Kerajaan Islam yang adil dan yang zalim kepada penduduk yang bukan beragama Islam. Gereja-gereja di wilayah Eropah Timur yang ditakluk oleh Turki tidak dimusnah. Sebaliknya dijadikan masjid. Apabila Empayar Turki ditakluk semula oleh orang Eropah, mereka dapat menggunakan balik gereja-gereja mereka. Sebaliknya hari ini puak Serb meruntuhkan semua masjid orang Islam Bosnia.
18. Hari ini, di merata negara di dunia terdapat masyarakat majmuk yang menganuti agama-agama yang berlainan. Di satu negara satu bangsa yang menganuti agama tertentu memerintah masyarakat yang mempunyai minoriti yang terdiri daripada bangsa lain yang menganuti agama lain. Sebaliknya di negara lain pula bangsa yang memerintah di negara pertama tadi menjadi puak minoriti di bawah pemerintahan bangsa yang menjadi minoriti di negara mereka.
19. Jika di negara pertama pemerintahan tidak adil kepada puak minoriti, di negara kedua, mereka yang menjadi puak minoriti tentulah terdedah kepada kezaliman oleh kerajaan puak yang dizalimi oleh mereka di negara mereka.
20. Jika mana-mana kaum atau penganut agama tertentu tidak suka mereka dizalimi apabila mereka menjadi minoriti, maka apabila mereka memerintah janganlah mereka menzalimi orang lain. Jika orang Islam di negara orang bukan Islam tidak suka dizalimi, maka di negara orang Islam janganlah mereka menindas dan berlaku tidak adil kepada kaum atau penganut agama lain yang tinggal di negara mereka.
21. Sebenarnya kerajaan negara Islam atau yang dikuasai oleh orang Islam, tetapi mempunyai rakyat dan penduduk daripada berbagai-bagai bangsa dan menganuti agama yang bukan Islam, jika mereka mengikuti ajaran Islam tetap tidak akan menindas penduduk bukan Islam mereka. Tidak ada di mana-mana dalam ajaran Islam yang sebenar, sama ada daripada al-Quran atau Hadis yang sahih yang menyuruh pemerintahan Islam melakukan ketidakadilan ke atas rakyat bukan Islam. Yang ditekan berulang kali oleh Islam ialah supaya berlaku adil dan membuat yang baik, menolak sebarang bentuk kezaliman dan keburukan.
22. Hanya jika orang lain bermusuh dengan Kerajaan orang Islam baharulah disuruh orang Islam memerangi mereka. Namun tidak juga disuruh Kerajaan Islam berlaku zalim kepada mereka, walaupun ke atas mereka yang ditawan.
23. Agama Islam menyuruh orang Islam tidak memaksa sesiapa untuk memeluk agama Islam atau memerintah orang bukan Islam secara yang zalim dan tidak adil. Dengan itu Kerajaan Islam, atau Kerajaan orang Islam tentulah Kerajaan yang bertimbangrasa, adil dan baik. Jika ianya zalim dan tidak baik, jika ia menindas rakyat sama ada Islam atau bukan Islam, maka Kerajaan itu bukanlah Kerajaan Islam atau Kerajaan yang berpandukan kepada ajaran Islam. Bahawa yang berkuasa dalam Kerajaan ialah orang Islam tidak bermakna pemerintahan mereka ialah pemerintahan Islam atau pemerintahan yang berpandukan kepada ajaran Islam. Hanya apabila pemerintahan oleh mereka berpandu dan mengikut lunas-lunas Islam baharulah Kerajaan itu boleh dianggap Islam.
24. Di zaman moden ini terdapat berbagai-bagai bentuk pemerintahan. Tidak ada satu pun sistem pemerintahan yang bebas seratus peratus daripada penyelewengan daripada nilai-nilai mulia yang universal dan nilai-nilai mulia yang disarankan oleh agama. Adanya kecacatan ini adalah disebabkan oleh kelemahan manusia.
25. Tetapi kadangkala di negara-negara tertentu terdapat pemerintahan yang terkenal bengis dan zalim, dan juga tentangan terhadap Kerajaan oleh orang yang tidak kurang bengis dan zalim. Di Bosnia-Herzegovina hari ini kita melihat Kerajaan yang diketuai oleh orang Islam ditentang oleh orang Serbia yang melakukan `ethnic cleansing' iaitu pembunuhan kerana kaum dan agama.
26. Mengikut prinsip keadilan dalam Islam hukuman mestilah sama dan setimpal dengan jenayah. Tetapi Allah Subhanahu wa Ta'ala menyukai orang yang bertimbangrasa dan sanggup memaafkan. Oleh itu, walaupun puak Serb melakukan jenayah yang dahsyat, membalaskan dengan `ethnic cleansing' juga bukan dimestikan. Hanya yang salah sahaja yang mesti dihukum. Jika bangsa Serb dibunuh kerana jenayah beberapa orang Serb, mungkin mereka yang tidak terlibat juga akan menjadi mangsa. Ini bukanlah keadilan mengikut ajaran Islam.
27. Persidangan ini akan membincangkan suatu tajuk yang amat relevan di zaman ini dan di negara kita.
28. Malaysia adalah negara majmuk dengan penduduk dan rakyat yang menganuti berbagai-bagai agama.Kerajaan Malaysia diterajui oleh orang Islam, bahkan Malaysia mengiktiraf agama Islam sebagai agama rasmi.
29. Apa yang dilakukan oleh Kerajaan Malaysia dalam menguatkuasakan undang-undang tetap mempunyai pengaruh terhadap persepsi dunia mengenai pemerintahan orang Islam. Jika pemerintahan Malaysia dipandang sebagai tidak adil, maka agama Islam akan terpalit juga. Sebaliknya jika pemerintahan Kerajaan Malaysia, terutama daripada segi keadilan kepada kaum-kaum dan penganut-penganut agama-agama bukan Islam didapati adil, maka sudah tentu imej dan kebersihan agama Islam akan terpelihara.
30. Dalam membincangkan tajuk ini janganlah kita membenarkan emosi mempengaruhi kita atau kita berpegang kepada pandangan yang sempit atau tafsiran-tafsiran yang tidak mempunyai asas yang kukuh.
31. Agama Islam telah dicemar kerana kepentingan- kepentingan lain, kepentingan yang bukan sebenarnya Islam. Janganlah kita benarkan kepentingan-kepentingan lain ini mempengaruhi pendapat kita terutama dalam membahas dan mencari panduan bagi pemerintahan masyarakat majmuk.
3. Memandang kepada keadaan ini kita tidak boleh ketepikan masalah masyarakat Islam dalam negara majmuk yang bukan Islam. Jika kita berbuat demikian, maka kita akan gagal memberi panduan kepada mereka. Dengan ini orang Islam mungkin melakukan sesuatu yang boleh membinasakan diri mereka.
4. Teladan penting yang didapati dari zaman Nabi Muhammad s.a.w. ialah apabila sekumpulan daripada orang Islam pengikut Nabi pergi ke Habsyah untuk mencari perlindungan daripada musuh-musuh Islam di Mekah. Mereka ini diterima dan diberi perlindungan oleh Raja Habsyah yang beragama Kristian. Baginda telah menolak tuntutan Quraish supaya pelarian Islam ini dikembalikan ke Mekah.
5. Orang Islam kerap mengulangi cerita ini dan menghargai sikap pemerintah Kristian Habsyah. Tentulah rakyat Islam yang pergi ke negara Habsyah ini tidak membuat sesuatu yang melanggar undang-undang negara Habsyah. Tentulah mereka menghormati pentadbiran dan budaya orang tempatan. Tentulah mereka tidak mencetuskan huru-hara di negara tumpangan mereka. Dengan itu, terselamatlah mereka dan agama Islam yang mereka anuti.
6. Demikian jugalah di zaman ini. Apabila orang Islam terpaksa bermastautin di negara bukan Islam, maka tentulah mereka perlu menghormati pemerintahan dan penduduk negara tersebut. Mereka tentu tidak suka ditindas atau dipisahkan daripada agama mereka secara paksa. Selagi mereka dibenar untuk terus menganuti agama Islam dan selagi mereka tidak diusik, mereka tidak harus menimbulkan masalah kepada negara tumpangan mereka.
7. Seperti juga dengan orang Islam yang menjadi minoriti di negara bukan Islam, orang bukan Islam yang menjadi minoriti di negara Islam patut menerima layanan yang sama. Hanya kerana orang Islam menjadi pemerintah dan majoriti tidak bermakna yang orang bukan Islam tidak berhak. Contoh layanan baik terhadap orang bukan Islam dalam masyarakat majmuk yang diperintah oleh orang Islam berlaku di Madinah semasa pemerintahan Nabi Muhammad s.a.w. Cara mentadbir masyarakat majmuk yang mengandungi orang Muhajirin dan Ansar Islam bersama dengan orang Yahudi dan Nasrani telah ditentukan oleh Perlembagaan atau Sahifah Madinah. Orang Yahudi dan Nasrani tidak dipaksa memeluk agama Islam. Bahkan undang-undang yang dikuatkuasakan ke atas mereka ialah undang-undang agama mereka sendiri. Demikian apabila sepasang orang Yahudi melakukan zina, hukuman yang dikenakan adalah `rejam dengan batu' yang merupakan hukum yang terdapat dalam Kitab Taurat.
8. Dalam hal ini, Allah Subhanahu wa Ta'ala telah berfirman dalam Surah Al-Baqarah ayat 256 yang bermaksud "Tidak ada paksaan dalam Islam". Dalam surah Al-Kaafiruun ayat 6 dijelaskan bahawa bagi orang bukan Islam agama mereka, tetapi bagi orang Islam agama Islam. "Lakum dinukum waliadin".
9. Selain daripada itu, hukum-hukum yang sama berat dikenakan ke atas orang Islam dan bukan Islam. Tidak ada bukti bahawa dalam pemerintahan Madinah orang bukan Islam dikenakan tanggungjawab atau hukuman yang lebih berat daripada orang Islam.
10. Keadilan dalam Islam tidak berbeza daripada konsep keadilan yang universal. Jika penindasan atau ketidaksamaan hukum dianggap tidak adil dalam pandangan universal, demikian jugalah dalam Islam. Tetapi tekanan kepada keadilan lebih jelas dalam agama Islam. Dalam al-Quran dan juga hadis yang sahih, beratus-ratus kali disebut tentang betapa Allah menyuruh umat Islam berlaku adil dan melarang perbuatan yang zalim. Jika ada perbuatan yang tidak adil dan zalim yang dilakukan oleh orang Islam atau Kerajaan Islam ianya bukanlah kerana Islam atau disuruh oleh agama Islam tetapi ianya adalah oleh kerana orang Islam dan Kerajaan-Kerajaan Islam tidak menghiraukan ajaran Islam dan suka mengikut nafsu. Malangnya apabila orang Islam atau Kerajaan orang Islam membuat sesuatu yang tidak adil mereka suka mengaitkannya dengan ajaran Islam untuk menghalalkan perbuatan mereka. Bahkan mereka kerap memaksa ulama- ulama suruhan dan ketua-ketua agama seperti mufti atau Sheikh-ul-Islam untuk membuat fatwa yang menghalalkan kezaliman mereka.
11. Dalam sejarah manusia sejak dari zaman Firaun lagi terdapat pemerintahan yang zalim terhadap orang yang bukan daripada agama atau bangsa pemerintah. Kedatangan Islam dan pemerintahan Nabi Muhammad s.a.w. di Madinah dan kemudian di Mekah telah membawa pemerintahan yang adil dan bertimbangrasa. Demikian hamba-hamba abdi yang biasanya daripada bangsa bukan Arab diberi layanan yang adil dan saksama. Layanan yang adil daripada Pesuruh Allah yang membawa agama Islam inilah yang menyebabkan ramai daripada orang kulit hitam yang menjadi hamba menerima agama Islam dan mempertahankan agama ini dengan gigih. Contoh yang utama ialah Bilal, yang menjadi orang pertama melaungkan azan. Tekanan terhadap Bilal kerana menerima agama Islam amatlah berat tetapi beliau kekal dengan pegangannya kepada Islam.
12. Sekali lagi dibuktikan bahawa bukan paksaan yang menjayakan Islam di zaman Nabi, tetapi keadilan, keadilan yang diberi bukan selepas memeluk agama Islam tetapi sebelum penerimaan agama Islam oleh orang bukan Islam.
13. "Rahmah" (kasihan) dan ihsan (gemar melakukan kebaikan) kepada orang lain adalah sesuatu yang disuruh oleh agama Islam. Firman Allah dalam surah Ali-Imran ayat 134 bermaksud: "Dan (ingatlah) Allah mengasihi orang-orang yang berbuat perkara-perkara yang baik." Firman ini menjadi panduan yang jelas apabila kita menangani masalah masyarakat yang mengandungi orang Islam dan bukan Islam.
14. Namun demikian, selepas wafatnya Nabi Muhammad s.a.w. dan selepas pemerintahan khalifah- khalifah Al-Rasyidin, terdapat banyak pemerintahan yang zalim di dalam negara Islam. Adil atau zalim pemerintahan Islam di Al-Andalus atau Sepanyol bergantung kepada siapa yang menjadi raja. Ada raja yang memberi layanan yang saksama kepada orang Yahudi dan Kristian yang tinggal di negeri-negeri mereka. Di waktu ini ramai yang memeluk agama Islam. Tetapi kemudian apabila raja yang zalim memerintah, mereka bukan sahaja tidak adil kepada orang bukan Islam tetapi juga kepada orang yang telah memeluk agama Islam walaupun sudah beberapa generasi.
15. Akhirnya semua wilayah Islam di Sepanyol ditakluk semula oleh orang Kristian. Di waktu ini juga dilancarkan `Spanish Inquisition' yang begitu kejam terhadap orang Islam dan juga orang Kristian yang disyaki menyeleweng daripada ajaran Katolik.
16. Orang Islam dan Yahudi dipaksa memeluk agama Katolik. Dengan itu ramai orang Islam berhijrah ke Maghribi diikuti dengan orang Yahudi yang percaya mereka tidak akan dizalimi oleh Kerajaan Islam Maghribi.
17. Di Turki juga ada Kerajaan Islam yang adil dan yang zalim kepada penduduk yang bukan beragama Islam. Gereja-gereja di wilayah Eropah Timur yang ditakluk oleh Turki tidak dimusnah. Sebaliknya dijadikan masjid. Apabila Empayar Turki ditakluk semula oleh orang Eropah, mereka dapat menggunakan balik gereja-gereja mereka. Sebaliknya hari ini puak Serb meruntuhkan semua masjid orang Islam Bosnia.
18. Hari ini, di merata negara di dunia terdapat masyarakat majmuk yang menganuti agama-agama yang berlainan. Di satu negara satu bangsa yang menganuti agama tertentu memerintah masyarakat yang mempunyai minoriti yang terdiri daripada bangsa lain yang menganuti agama lain. Sebaliknya di negara lain pula bangsa yang memerintah di negara pertama tadi menjadi puak minoriti di bawah pemerintahan bangsa yang menjadi minoriti di negara mereka.
19. Jika di negara pertama pemerintahan tidak adil kepada puak minoriti, di negara kedua, mereka yang menjadi puak minoriti tentulah terdedah kepada kezaliman oleh kerajaan puak yang dizalimi oleh mereka di negara mereka.
20. Jika mana-mana kaum atau penganut agama tertentu tidak suka mereka dizalimi apabila mereka menjadi minoriti, maka apabila mereka memerintah janganlah mereka menzalimi orang lain. Jika orang Islam di negara orang bukan Islam tidak suka dizalimi, maka di negara orang Islam janganlah mereka menindas dan berlaku tidak adil kepada kaum atau penganut agama lain yang tinggal di negara mereka.
21. Sebenarnya kerajaan negara Islam atau yang dikuasai oleh orang Islam, tetapi mempunyai rakyat dan penduduk daripada berbagai-bagai bangsa dan menganuti agama yang bukan Islam, jika mereka mengikuti ajaran Islam tetap tidak akan menindas penduduk bukan Islam mereka. Tidak ada di mana-mana dalam ajaran Islam yang sebenar, sama ada daripada al-Quran atau Hadis yang sahih yang menyuruh pemerintahan Islam melakukan ketidakadilan ke atas rakyat bukan Islam. Yang ditekan berulang kali oleh Islam ialah supaya berlaku adil dan membuat yang baik, menolak sebarang bentuk kezaliman dan keburukan.
22. Hanya jika orang lain bermusuh dengan Kerajaan orang Islam baharulah disuruh orang Islam memerangi mereka. Namun tidak juga disuruh Kerajaan Islam berlaku zalim kepada mereka, walaupun ke atas mereka yang ditawan.
23. Agama Islam menyuruh orang Islam tidak memaksa sesiapa untuk memeluk agama Islam atau memerintah orang bukan Islam secara yang zalim dan tidak adil. Dengan itu Kerajaan Islam, atau Kerajaan orang Islam tentulah Kerajaan yang bertimbangrasa, adil dan baik. Jika ianya zalim dan tidak baik, jika ia menindas rakyat sama ada Islam atau bukan Islam, maka Kerajaan itu bukanlah Kerajaan Islam atau Kerajaan yang berpandukan kepada ajaran Islam. Bahawa yang berkuasa dalam Kerajaan ialah orang Islam tidak bermakna pemerintahan mereka ialah pemerintahan Islam atau pemerintahan yang berpandukan kepada ajaran Islam. Hanya apabila pemerintahan oleh mereka berpandu dan mengikut lunas-lunas Islam baharulah Kerajaan itu boleh dianggap Islam.
24. Di zaman moden ini terdapat berbagai-bagai bentuk pemerintahan. Tidak ada satu pun sistem pemerintahan yang bebas seratus peratus daripada penyelewengan daripada nilai-nilai mulia yang universal dan nilai-nilai mulia yang disarankan oleh agama. Adanya kecacatan ini adalah disebabkan oleh kelemahan manusia.
25. Tetapi kadangkala di negara-negara tertentu terdapat pemerintahan yang terkenal bengis dan zalim, dan juga tentangan terhadap Kerajaan oleh orang yang tidak kurang bengis dan zalim. Di Bosnia-Herzegovina hari ini kita melihat Kerajaan yang diketuai oleh orang Islam ditentang oleh orang Serbia yang melakukan `ethnic cleansing' iaitu pembunuhan kerana kaum dan agama.
26. Mengikut prinsip keadilan dalam Islam hukuman mestilah sama dan setimpal dengan jenayah. Tetapi Allah Subhanahu wa Ta'ala menyukai orang yang bertimbangrasa dan sanggup memaafkan. Oleh itu, walaupun puak Serb melakukan jenayah yang dahsyat, membalaskan dengan `ethnic cleansing' juga bukan dimestikan. Hanya yang salah sahaja yang mesti dihukum. Jika bangsa Serb dibunuh kerana jenayah beberapa orang Serb, mungkin mereka yang tidak terlibat juga akan menjadi mangsa. Ini bukanlah keadilan mengikut ajaran Islam.
27. Persidangan ini akan membincangkan suatu tajuk yang amat relevan di zaman ini dan di negara kita.
28. Malaysia adalah negara majmuk dengan penduduk dan rakyat yang menganuti berbagai-bagai agama.Kerajaan Malaysia diterajui oleh orang Islam, bahkan Malaysia mengiktiraf agama Islam sebagai agama rasmi.
29. Apa yang dilakukan oleh Kerajaan Malaysia dalam menguatkuasakan undang-undang tetap mempunyai pengaruh terhadap persepsi dunia mengenai pemerintahan orang Islam. Jika pemerintahan Malaysia dipandang sebagai tidak adil, maka agama Islam akan terpalit juga. Sebaliknya jika pemerintahan Kerajaan Malaysia, terutama daripada segi keadilan kepada kaum-kaum dan penganut-penganut agama-agama bukan Islam didapati adil, maka sudah tentu imej dan kebersihan agama Islam akan terpelihara.
30. Dalam membincangkan tajuk ini janganlah kita membenarkan emosi mempengaruhi kita atau kita berpegang kepada pandangan yang sempit atau tafsiran-tafsiran yang tidak mempunyai asas yang kukuh.
31. Agama Islam telah dicemar kerana kepentingan- kepentingan lain, kepentingan yang bukan sebenarnya Islam. Janganlah kita benarkan kepentingan-kepentingan lain ini mempengaruhi pendapat kita terutama dalam membahas dan mencari panduan bagi pemerintahan masyarakat majmuk.
Disediakan oleh :
- MUHAMMAD ZAHIRUDDIN BIN ZAKARIA
Dasar Pembangunan Negara
DASAR PEMBANGUNAN NASIONAL (DPN)
Latarbelakang
Tahun 1990 menandakan berakhirnya Rangka Rancangan Jangka Panjang Pertama (RRJP 1) dan Dasar Ekonomi Baru (DEB). Dalam tempoh pelaksanaan DEB (1971-1990), ekonomi Malaysia telah berkembang dengan pesatnya walaupun menghadapi pelbagai cabaran. Sesuatu yang tidak boleh disangkal adalah walaupun pencapaian DEB bukanlah satu kejayaan yang menyeluruh namun banyak kejayaan telah dicapai. Jelas bahawa proses socio-economic engineering ala DEB ini memerlukan masa yang lebih lama daripada apa yang telah diperuntukkan dengan mengambil kira kesan-kesan daripada pergolakan dunia amnya.
DPN telah dilancarkan oleh Y.A.B. Dato' Seri Dr. Mahathir Mohamad, Perdana Menteri Malaysia pada 17 Jun 1991. Rangka Rancangan Jangka Panjang Kedua (RRJP 2) 1991-2000 telah digubal berasaskan Dasar Pembangunan Nasional (DPN), menandakan bermulanya satu lagi era baru di dalam usaha untuk menjadikan Malaysia sebuah negara maju menjelang tahun 2020.
Objektif
Objektif
Perpaduan negara akan terus menjadi matlamat terakhir DPN kerana masyarakat yang bersatupadu adalah penting untuk memperkukuhkan lagi kestabilan sosial dan politik dan mengekalkan pembangunan ekonomi yang berterusan. DPN menetapkan satu langkah ke arah membolehkan Malaysia mencapai taraf sebuah negara yang maju dalam semua segi iaitu dari segi keadilan sosial, nilai, etika dan moral, kestabilan politik, kualiti hidup, kecekapan pentadbiran kerajaan, dan kecemerlangan ekonomi.
Strategi Pelaksanaan
DPN akan terus mengekalkan strategi asas DEB iaitu pembasmian kemiskinan dan penyusunan semula masyarakat untuk memperbaiki ketidakseimbangan sosial dan ekonomi antara kaum dan dengan ini akan menyumbangkan ke arah mengukuhkan perpaduan negara. DPN adalah bertujuan untuk mewujudkan satu corak pembangunan yang lebih seimbang yang merangkumi aspek-aspek kritikal seperti berikut:
(i) Mewujudkan keseimbangan yang optimum di antara matlamat pertumbuhan ekonomi dengan pengagihan yang saksama;
(ii) Memastikan pembangunan yang seimbang bagi sektor-sektor utama ekonomi untuk meningkatkan daya saling melengkapi antara sektor bagi mengoptimumkan pertumbuhan;
(iii) Mengurang dan akhirnya menghapuskan ketidaksamaan sosial dan ekonomi negara untuk menggalakkan perkongsian secara lebih adil dan saksama faedah yang diperolehi dari pertumbuhan secara lebih adil dan saksama untuk semua rakyat Malaysia;
(iv) Menggalak dan memperkukuhkan integrasi nasional dengan mengurangkan jurang ketidakseimbangan yang luas dalam pembangunan ekonomi antara negeri dan antara kawasan bandar dan luar bandar;
(v) Membangunkan sebuah masyarakat yang progresif di mana semua rakyat menikmati kesejahteraan hidup yang tinggi di samping mempunyai nilai-nilai sosial dan kerohanian yang positif serta menghayati perasaan bangga dan cintakan negara;
(vi) Memajukan sumber manusia dan termasuk mewujudkan tenaga kerja yang berdisplin dan produktif serta meningkatkan kemahiran yang perlu bagi menghadapi cabaran pembangunan industri melalui satu budaya kecemerlangan tanpa menjejaskan matlamat penyusunan semula masyarakat;
(vii) Menjadikan sains dan teknologi sebagai satu teras penting dalam perancangan dan pembangunan sosio-ekonomi yang memerlukan usaha membangunkan keupayaan dan kebolehan dalam teknologi strategik dan berasaskan ilmu serta memajukan budaya sains dan teknologi dalam proses membangunkan satu ekonomi perindustrian yang moden; dan
(viii) Memastikan bahawa dalam usaha mencapai pembangunan ekonomi perhatian yang sewajarnya diberikan kepada perlindungan alam sekitar dan ekologi supaya dalam jangka panjang bagi memastikan pembangunan negara dapat dikekalkan secara berterusan.
(ii) Memastikan pembangunan yang seimbang bagi sektor-sektor utama ekonomi untuk meningkatkan daya saling melengkapi antara sektor bagi mengoptimumkan pertumbuhan;
(iii) Mengurang dan akhirnya menghapuskan ketidaksamaan sosial dan ekonomi negara untuk menggalakkan perkongsian secara lebih adil dan saksama faedah yang diperolehi dari pertumbuhan secara lebih adil dan saksama untuk semua rakyat Malaysia;
(iv) Menggalak dan memperkukuhkan integrasi nasional dengan mengurangkan jurang ketidakseimbangan yang luas dalam pembangunan ekonomi antara negeri dan antara kawasan bandar dan luar bandar;
(v) Membangunkan sebuah masyarakat yang progresif di mana semua rakyat menikmati kesejahteraan hidup yang tinggi di samping mempunyai nilai-nilai sosial dan kerohanian yang positif serta menghayati perasaan bangga dan cintakan negara;
(vi) Memajukan sumber manusia dan termasuk mewujudkan tenaga kerja yang berdisplin dan produktif serta meningkatkan kemahiran yang perlu bagi menghadapi cabaran pembangunan industri melalui satu budaya kecemerlangan tanpa menjejaskan matlamat penyusunan semula masyarakat;
(vii) Menjadikan sains dan teknologi sebagai satu teras penting dalam perancangan dan pembangunan sosio-ekonomi yang memerlukan usaha membangunkan keupayaan dan kebolehan dalam teknologi strategik dan berasaskan ilmu serta memajukan budaya sains dan teknologi dalam proses membangunkan satu ekonomi perindustrian yang moden; dan
(viii) Memastikan bahawa dalam usaha mencapai pembangunan ekonomi perhatian yang sewajarnya diberikan kepada perlindungan alam sekitar dan ekologi supaya dalam jangka panjang bagi memastikan pembangunan negara dapat dikekalkan secara berterusan.
DPN telah mengambil kira kemajuan yang telah dicapai setakat ini di bawah DEB serta kekuatan dan kelemahan yang wujud semasa pelaksanaannya. Ia mengandungi beberapa peralihan pendekatan dengan tujuan mengadakan satu dimensi baru dalam usaha pembangunan, terutamanya dalam membasmi kemiskinan dan menyusun semula masyarakat. Dimensi-dimensi baru DPN adalah seperti berikut:
(i) Memberi penekanan yang lebih kepada strategi pembasmian kemiskinan untuk tujuan menghapuskan kemiskinan di kalangan golongan termiskin hardcore poor di samping mengurangkan kemiskinan relatif. (Golongan yang termiskin adalah keluarga berpendapatan 50% atau kurang daripada Pendapatan Garis Kemiskinan. Bagi tahun 1990, Pendapatan Garis Kemiskinan adalah sebanyak $370 sebulan bagi saiz isi rumah 5.1 di Semenanjung Malaysia, $544 bagi saiz isi rumah 5.4 di Sabah dan $452 bagi saiz isi rumah 5.2 di Sarawak. Kira-kira 143,000 isi rumah atau 4% daripada jumlah isi rumah adalah tergolong sebagai keluarga termiskin);
(ii) Menumpukan perhatian kepada pembangunan sebuah masyarakat Perdagangan dan Perindustrian Bumiputera (MPPB) sebagai satu strategi penting kearah meningkatkan dan seterusnya mengekalkan penyertaan Bumiputera dalam kegiatan ekonomi;
(iii) Meningkatkan penekanan kepada sektor swasta untuk melibatkan
diri dalam proses penyusunan semula masyarakat; dan
(iv) Memberi lebih tumpuan kepada pembangunan sumber manusia
termasuk sistem nilai dan etika bagi mencapai matlamat pertumbuhan ekonomi dan pengagihan yang saksama.
Program Pelaksanaan
Beberapa pendekatan baru yang diambil dalam usaha melaksanakan DPN adalah seperti berikut:
(i) Hasil pencapaian yang berkualiti dan berkekalan
Pendekatan yang lebih terpilih akan dibuat dengan mengambil kira keperluan untuk mencapai hasil yang berkualiti dan berkekalan. Dalam proses menghapuskan kemiskinan di kalangan golongan termiskin dan juga mengurangkan ketidakseimbangan, penekanan akan diberikan kepada aspek-aspek pendidikan dan latihan sebelum bantuan diberikan;
Pendekatan yang lebih terpilih akan dibuat dengan mengambil kira keperluan untuk mencapai hasil yang berkualiti dan berkekalan. Dalam proses menghapuskan kemiskinan di kalangan golongan termiskin dan juga mengurangkan ketidakseimbangan, penekanan akan diberikan kepada aspek-aspek pendidikan dan latihan sebelum bantuan diberikan;
(ii) Persaingan Dalam Pasaran Antarabangsa
DPN telah mengambil kira kemampuan negara untuk bersaing dengan lebih terdaya dalam pasaran antarabangsa di samping menghadapi cabaran baru. Di dalam menghadapi persaingan antarabangsa, Malaysia perlu meningkatkan daya tarikan kepada pelabur dan pengusaha supaya dapat memperluaskan urusan mereka di negara ini. Dalam bidang eksport pula, halangan-halangan (perlindungan) perdagangan antarabangsa akan meningkat. Untuk mengatasi masalah ini, Malaysia akan terus mengamalkan dasar liberal yang boleh menggalakkan sektor swasta lebih bersedia menghadapi risiko berkaitan. Para pengeksport negara juga perlu mengurangkan pergantungan mereka kepada Sistem Keutamaan Am (GSP) dan menjadi pengeksport yang mempunyai daya saingan yang tinggi;
(iii) Wawasan 2020
Penyertaan semua kaum di negara ini adalah sangat penting untuk memajukan Malaysia ke taraf negara yang maju menjelang tahun 2020. Oleh yang demikian pelaksanaan strategi serampang dua mata DPN akan terus menggalakkan penggemblengan sumber-sumber negara dan menggunakan potensi kecerdasan masyarakat berbilang kaum untuk membina ekonomi yang teguh serta meningkatkan ketahanan negara bagi mengatasi ketidakstabilan dan ketidaktentuan ekonomi dunia. Oleh kerana setiap kaum mempunyai sifat dan kekuatannya sendiri maka adalah penting untuk semua kaum di negara ini saling melengkapi dan bantu membantu antara satu sama lain untuk kesejahteraan rakyat dan pembangunan negara; dan
(iv) Pembasmian Kemiskinan
Kadar kemiskinan negara dijangka akan dapat dikurangkan ke paras 7.2% dalam tahun 2000 berbanding dengan 19.1% dalam tahun 1990. Kadar pengangguran pula dijangka berkurangan ke tahap 4% dalam tahun 2000. Dalam melaksanakan strategi pembasmian kemiskinan,DPN akan mengambil kira beberapa perubahan dibuat terhadap peranan sektor awam. Oleh kerana kadar kemiskinan yang terlalu tinggi di kawasan luar bandar pada akhir tahun 1960-an, pelaksanaan DEB (1971 - 90) telah memperlihatkan penglibatan terus perkhidmatan awam melalui pembukaan tanah-tanah dan pemberian subsidi besar-besaran kepada petani-petani kecil untuk mewujudkan pekerjaan dan membantu meningkatkan pendapatan mereka. Pengalaman telah menunjukkan bahawa kos penyelenggaraan skim pembangunan tanah seperti yang diuruskan oleh FELDA adalah lebih tinggi daripada kos pengendalian estet yang serupa oleh sektor swasta. Tambahan pula anak-anak peneroka dan petani yang berpendidikan lebih tinggi kurang berminat untuk bekerja di luar bandar. Ramai di antara mereka telah berhijrah untuk bekerja di bandar-bandar. Dengan itu pembukaan tanah baru oleh agensi kerajaan untuk mengatasi masalah pengangguran tidaklah ekonomikal lagi. Peranan ini lebih sesuai untuk dikendalikan oleh estet-estet komersial.
Latihan yang diberikan kepada belia-belia di luar bandar akan membolehkan mereka mendapatkan kerja-kerja yang berkemahiran dan berpendapatan lebih tinggi. Aspek latihan ini akan dipertingkatkan untuk menggantikan pemberian subsidi yang dilaksanakan sehingga ini. Pemberian subsidi dan sokongan akan diteruskan untuk golongan penanam padi dan nelayan tetapi ianya akan ditumpukan ke arah mempertingkatkan produktiviti pengeluaran mereka.
Peranan sektor awam dalam pembasmian kemiskinan akan ditumpukan pada program-program berikut:
- pendidikan dan
- latihan
- kesihatan
- jalan-jalan luar bandar
- pengangkutan
- perumahan
- bekalan air dan elektrik
Usaha-usaha yang lebih gigih akan dilaksanakan untuk mengurangkan ketidakseimbangan pembangunan di antara wilayah-wilayah, khususnya di antara negeri Sabah dan Sarawak dengan negeri-negeri lain.
- pendidikan dan
- latihan
- kesihatan
- jalan-jalan luar bandar
- pengangkutan
- perumahan
- bekalan air dan elektrik
Usaha-usaha yang lebih gigih akan dilaksanakan untuk mengurangkan ketidakseimbangan pembangunan di antara wilayah-wilayah, khususnya di antara negeri Sabah dan Sarawak dengan negeri-negeri lain.
Program pelaksanaan untuk mengatasi kemiskinan di bandar-bandar juga akan dipertingkatkan. Di kawasan bandar, kemiskinan relatif akan dikurangkan menerusi penyediaan peluang yang lebih baik untuk meningkatkan pendapatan dan kemudahan asas seperti perumahan, pengangkutan dan kemudahan awam. Langkah-langkah juga akan diambil oleh Kerajaan melalui perancangan dan penetapan zon pembangunan bandar yang sesuai dalam usaha membangunkan bandar-bandar secara teratur. Ini bukan sahaja akan dapat mengawal pertumbuhan kawasan-kawasan setinggan tetapi juga menyediakan peluang-peluang kepada golongan yang terlibat dalam perniagaan dan industri kecil.
(v) Penyusunan Semula Masyarakat
Penghapusan pengenalan kaum mengikut fungsi-fungsi ekonomi dan penyusunan semula hakmilik akan terus menjadi program penting di bawah strategi ini. Berhubung dengan ini, matlamat DPN adalah untuk meningkatkan taraf sosial dan ekonomi masyarakat Bumiputera ke tahap yang lebih berdaya maju dan teguh. Kedudukan ini boleh dicapai dengan pelaksanaan strategi meningkatkan guna tenaga dan penyertaan Bumiputera dalam pengurusan sektor-sektor moden dan membentuk Masyarakat Perdagangan dan Perindustrian Bumiputera. Walaupun dasar dan program Kerajaan akan terus menyediakan sokongan kepada usahawan Bumiputera, tetapi adalah menjadi harapan kerajaan usahawan Bumiputera akan memajukan perniagaan berasaskan daya usaha sendiri dan kurang bergantung kepada bantuan dan subsidi kerajaan. Sehubungan dengan ini latihan dalam bidang pengurusan harta dan etika perniagaan akan diutamakan. Sebagai langkah jangka panjang, program untuk memupuk usahawan muda juga akan diberi tumpuan.
DPN akan menggalakkan penyertaan Bumiputera secara meluas dalam sektor-sektor moden seperti pembuatan dan perkhidmatan. Perhatian khusus diberi kepada penyertaan Bumiputera di dalam industri kecil dan sederhana menerusi program sub-kontrak dan franchise. Usahasama secara aktif di antara Bumiputera dan bukan Bumiputera akan digalakkan untuk membolehkan syarikat Bumiputera meningkatkan prospek perniagaan. Bagi membolehkan Bumiputera bersaing dalam perniagaan moden, mereka akan didedahkan kepada teknologi terbaru di samping kemudahan-kemudahan modal, maklumat pasaran dan hubungan perniagaan dengan pasaran antarabangsa. Matlamat penyusunan semula gunatenaga akan memastikan corak gunatenaga di pelbagai sektor dan pekerjaan dalam ekonomi mencerminkan komposisi pelbagai kumpulan etnik dalam negara. Dalam tempoh 10 tahun yang akan datang, dasar ini akan memastikan bahawa Bumiputera mendapat bahagian yang saksama daripada pekerjaan baru yang diwujudkan, khususnya dalam kategori profesional, pengurusan dan teknikal. Daripada 2.4 juta pekerjaan baru yang dijangka akan dapat diwujudkan dari tahun 1991-2000, kira-kira 55.8% akan diambil oleh Bumiputera (706,700 dalam sektor perkhidmatan dan 534,000 dalam sektor pembuatan.) Di sektor luar bandar, untuk meningkatkan mobiliti tenaga kerja, langkah-langkah akan diambil untuk memperbaiki tahap pendidikan dan kemahiran.
Berhubung dengan strategi penyusunan semula hak milik dan pengawalan dalam sektor swasta, sasaran secara kuantitatif yang khusus tidak ditetapkan dalam DPN. Langkah-langkah akan diambil untuk melengkapkan Bumiputera dengan kemahiran-kemahiran yang sesuai bukan sahaja bagi mengurus dan menjalankan pemiagaan dengan berkesan tetapi juga bagi mengekalkan kekayaan mereka. Agensi-agensi amanah dan perbadanan awam perlu merancang dan menyelaras tindakan masing-masing dengan lebih berkesan dalam mewujudkan harta-harta baru dan membeli kepentingan tertentu bagi pihak Bumiputera. Peranan Permodalan Nasional Berhad (PNB) akan diperkukuhkan dalam menggembleng tabungan Bumiputera dan pembangunan keusahawanan. Amanah Saham Bumiputera (ASB) dan Amanah Saham Nasional (ASN) merupakan sebahagian daripada strategi keseluruhan PNB untuk meneruskan usaha menggembleng tabungan Bumiputera sepanjang tempoh DPN.
Penswastaan akan digunakan sebagai suatu cara untuk mempercepatkan dan memperluaskan penyertaan Bumiputera dalam sektor swasta serta mencapai hasrat penyusunan semula modal saham. Jawatankuasa Pelaburan Asing akan meneruskan pengawasan proses penyusunan semula modal saham dengan menggalakkan lagi syarikat-syarikat mematuhi syarat-syarat yang ditetapkan.
Penutup
Seperti DEB, DPN akan meneruskan usaha-usaha mengurangkan ketidakseimbangan ekonomi bukan sahaja di kalangan kaum etnik tetapi juga di antara golongan kaya dan miskin dan antara wilayah. Ketidakseimbangan ekonomi ini akan dapat dikurangkan berasaskan prinsip pembangunan seimbang dan pengagihan yang saksama untuk mencapai keadilan sosial dan memperkukuhkan perpaduan negara.
Kredit : http://pmr.penerangan.gov.my/index.php/maklumat-kenegaraan/241-dasar-pembangunan-nasional-dpn-.html
Disediakan oleh :
- NUR NATASYA NAJWA BINTI ZAMRI
Issues of National Concern
Environmental pollution can be defined as a matter of natural staining that can affect ecosystems on earth. Today, the era of modernization accelerate the development of the country. Various socio-economic projects carried out so rapidly to improve the development of the country, but we forget about the environmental impact that can harm the environment manusia.Pencemaran has become a crisis that can not be avoided by scratching the name of our country until we actually squeezed negara.Negara was sandwiched between increasing development developed par with the welfare of the environment that need to be preserved for masyarakat.Bak said "the swallow dead mother in nauseating dead father."
Among the causes that we can describe as a cause of environmental pollution is the pollution caused by factors semulajadi.Pencemaran this happens without warning by masyarakat.Ini because of pollution caused by events such as volcanoes, hurricanes, earthquakes and sebagainya.Pencemaran This can cause negative effects on society setempat.Sebagai contah when volcanic eruptions, climate inadvertently weather will also change the haze in turn will cause the local population vulnerable to diseases such as asthma, cough, lungs, eyesight is not clear and sebagainya.Oleh, all parties play an important role in addressing the problems ini.Mereka should not adopt the "like enau bush shoot their release"
Among the main reasons that can cause environmental pollution are critical levels are usually caused by human hands sendiri.Pada people often do environmental pollution conscious or not, such as air, water, soil, noise and environmental pollution radiasi.Kesan already disseminated through the mass media, but people "evil" is not a nature lover looked "trivializing" the problem of environmental pollution in sekitar.Sifat materialistic society today is also difficult for us to reduce pollution on earth ini.Oleh so the authorities such as the Department of Environment should be monitored in an area of care for the environment is bersama.Selain, all of society should be aware of the importance of environmental factors on them.
Factory smoke, and the vehicle can be gazetted as udara.Ini sources of pollution caused by smoke-black smoke from factories and vehicles can cause fumes udara.Selain is trapped in space, there are poisonous gases such as monoxide gas that can kill if accumulated in the tertutup.Sejenis more materials that can be produced by motor vehicles is lead which is a very dangerous chemical that can cause brain damage, especially children kanak.Selain The man also received no fresh air to attract nafas.Ini cause discomfort by each community in which it is clear that life seharian.Dengan air pollution done by some irresponsible people are affected across masyarakat.Oleh, the government should be doing campaigns and monitor their manufacturing industry to gain an understanding the intrinsic importance of air to the community.
Water is a key component in our daily life, but still many of the "blind" to the importance of water tersebut.Antara committed against water pollution is toxic waste, garbage, solid stuff, and so on into the rivers pollution berdekatan.Apabila This is done on the river, the water will change color to red or brown color hati.Selain the sea water pollution by oil spills are like ships in the Straits of Johor dagang.Sebagai sample vessel collisions resulting in situ oil tertumpah.Kedua two sources above will result in lost of marine organisms reduce marine habitat. This is because the contamination is affecting plankton growth and fertility can reduce breeding laut.Selain food, the habitat will also terancam.Oleh, the government as penguatkasa law plays an important role in addressing the problems ini.Sebagai example, passage of ships there is a breach in the Johor Straits, causing oil tanker is leaking, another route must be provided to facilitate maritime administration and also to avoid recurrence of such incidents.
According to government regulations R1 NO150 2000 tenteng damage the operation of land for bio-mass products, the land is a component of the top layer of the earth's crust is made up of minerals and organic matter and physical properties, chemical and has the ability to extend human life and living etc. .Pembuangan garbage and industrial wastes manufacturing cause odor in an area tertentu.Hal because there is a chemical reaction that produces a gas that tertentu.Penggunaan pesticides also kill crops and mikrooroganisma also useful in the soil, but soil fertility depends on the number of organisms in dalamnya.Oleh, measures such as reducing the usage of synthetic materials and chemicals should be done to overcome the problems left an indelible mark, we should cultivate the attitude of revolt against the pollution of our homes can cause smelly, dirty and this berasap.Hal, should applied in each individual to jointly combat the rampant pollution of the soil is.
Noise pollution can be defined as excessive noise and can be deafening and annoying awam.Hal occurs when the production of sound in a place not sesuai.Sebagai example iron manufacturing industries produce noise in residential areas penduduk.Pencemaran noise typically exceeds 80 decibels (db) .Aktiviti as the construction of the house, the sound will be produced when steel piles planted in the ground as a result of the construction land tinggi.Pencemaran also cause the public to not be able to do something and think with tenang.Kesannya, local communities will exist various disease, psychological disorder, affecting productivity, loss of balance themselves, deaf and pregnancy seseorang.Oleh the manufacturing industry should be located at a distance from the residence community in order to avoid interference tersebut.Selain, employers should be aware of the manufacturing industry in the welfare of society that should be considered before beroperasi.Gangguan like this will cause people to take action to get their rights.
Radiation is one of the electronic cells, such as batteries, computers, calculators, chemicals that have been designed and sebagainya.Pencemaran radiation is caused by radioactive dust explosion occurred as a result of atomic reactors and radioactive atom.Pencemaran such as nuclear bombs are very dangerous in the life around him as alpha radiation, beta, and gamma.Ini for radiation contamination can cause cells in the body rosak.Selain, when a bomb hit the land can not be used as the source pertanian.Ini also resulted in a global economy lenyap.Terdapat have various effects on society that people will experience headaches, weight loss, loss of appetite, increased pulse or heart and sebagainya.Oleh, the particular play an important role in the case because of radiation contamination is ini.Ini The long-term impact on society.
Earth is the only one who can turn on ecosystems and organisms in bebas.Kita should take care of nature's God's gift to us to express properties as mungkin.Sepatutnya our concern for the environment with love and respect for their contributions diberikan.Menjaga environment that is not contaminated , this indicates we are grateful enough to grace given to us, thus allowing us all to breathe air and water bersih.Penglibatan Department environmental responsibilities can only be achieved through cooperation and public understanding of the importance of environmental care sekitar.Alam with a clean and attractive community reflects a harmonious and healthy to lead the development of science and technology.
Credit to : http://pmspengajianmalaysia.blogspot.com/
Prepared by :
- Anis Bin Ali
Kemasyarakatan dan Perpaduan
Masyarakat Majmuk
Ciri yang nyata dalam sesebuah masyarakat yang bersifat majmuk ialah wujudnya jurang perpisahan di antara berbagai golongan etnik atau bangsa yang tinggal di dalam masyarakat yang berkenaan. Di negara kita, perpisahan sedemikian iaitu secara fizikal, telah lama wujud di kalangan penduduk di satu-satu petempatan bahkan pada zaman Kesultanan Melaka keadaan ini wujud untuk memudahkan perjalanan sistem pentadbiran – iaitu satu-satu golongan pendatang itu biasanya diletakkan di bawah ketua golongan itu sendiri. Maka muncullah perkampungan Cina, Jawa, India dan sebagainya.
Terdapat perbezaan yang besar di antara keadaan dahulu, iaitu seperti di zaman kesultanan Melaka dengan keadaan yang wujud semasa zaman penjajah. Dahulu, orang asing yang bermastautin di Malaysia ini tidak ramai, apa lagi mereka yang mengambil keputusan untuk berintegrasi dengan penduduk pribumi dan seterusnya menghilangkan keperibadian asalnya. Pastinya soal status politik penduduk asing itu tidak pernah dipertikaikan : orang mendatang mempunyai negara ibunda masing-masing; kehadiran mereka di kawasan ini hanyalah sebagai penduduk sementara walaupun, pada hakikatnya, ramai juga yang akhirnya dikebumikan di negara ini.
Walau bagaimanapun, akibat penjajahan pada abad ke 19 terutamanya di Asia Tenggara telah membawa perubahan yang besar kepada komposisi penduduk di beberapa negara jajahan takluk. Wujudnya pentadbiran British di negara ini menggalakkan lebih ramai orang Cina berhijrah masuk kerana permintaan bijih timah yang meningkat di Eropah. Untuk mempercepatkan lagi pengeluaran hasil ladang terutamanya getah, kaum Tamil telah dibawa masuk ke negara ini dari India yang sememangnya sudah menjadi tanah jajahan British. Perkembangan ekonomi yang semakin pesat ini sedikit sebanyak mengubah keadaan. Penduduk negara luar semakin ramai di negara ini dan masing-masing mempunyai kepentingan sendiri.
Pada tahun-tahun 1920-an, pola masyarakat majmuk semakin nyata. Orang Melayu tinggal di kawasan desa atau pinggir bandar; orang Cina di kawasan bandar dan orang India di ladang-ladang getah. Perpisahan fizikal ini menyebabkan hubungan antara kaum menjadi semakin minima.
(pmr.penerangan.gov.my)
Jelas daripada penyataan di atas menunjukkan bahawa masyarakat majmuk yang lahir di negara kita ini datang daripada pelbagai aspek seperti penjajahan,kemasukan buruh dan penduduk asal negara itu sendiri. Masyarakat majmuk yang ada pada masa dahulu membentuk kemasyarakatan yang ada pada masa kini yang berkongsi perlembagaan, kebudayaan, adat resam, agama dan lain-lain dalam satu negara Malaysia.
Definisi Perpaduan
Satu proses yang menyatupadukan anggota masyarakat dan negara seluruhnya melalui ideologi negara supaya tiap-tiap anggota masyarakat dapat membentuk satu identiti dan nilai bersama serta satu perasaan kebangsaan bersama di kalangan mereka.
Perpaduan masyarakat merupakan sebahagian yang penting daripada perpaduan negara. Oleh itu adalah mustahak bagi kita meneliti latar belakang dan ciri-ciri masyarakat majmuk di negara kita.
Hasil daripada definisi perpaduan yang diperoleh jelas menunjukkkan bahawa perpaduan ini merupakan satu bentuk ikatan kerjasama ataupn penyatuan sesuatu individu atau kelompok dengan yang lain di dalam suatu masyarakat. Perpaduan adalah pandu ukur yang sangat penting sekali dalam membentuk suatu masyarakat dalam sesebuah negara mahupun serata dunia yang berkongsi budaya, adat resam, agama, bahasa dan lainnya.
Perpaduan merupakan satu keperluan yang tidak dapat dipisahkan oleh mana-mana masyarakat dalam sesebuah negara demokrasi. Usaha untuk mencapai perpaduan bukan satu tindakan yang mudah untuk dilaksanakan oleh kerajaan sesebuah negara. Ia sering dilanda oleh pelbagai masalah yang berpunca dari tiga sumber iaitu pembangunan dan pendapatan yang tidak seimbang dalam kalangan rakyat pelbagai keturunan bangsa, wilayah-wilayah dalam sesebuah negara sering berpecah dan membentuk sebuah negara baru., serta tiada persefahaman rakyat yang terdiri dari berbilang bangsa. Masalah menjadi semakin serius apabila terdapat perbezaan dari segi agama, bahasa dan adat resam.
Malaysia merupakan sebuah negara yang mempunyai penduduk pelbagai kaum dan golongan etnik yang mepunyai ciri-ciri dan identiti yang berbeza. Sifat utama bagi sebuah negara yang mempunyai masyarakat majmuk yang masih kukuh kepada peranan tradisional mereka dan memegang teguh keapada nilai-nilai yang terbatas dalam kalangan sesuatu kaum itu sendiri merupakan masalah utama kepada sistem perpaduan di Malaysia.
Masalah perpaduan kaum yang paling ketara dan masih diingati sehingga kini ialah Peristiwa 13 Mei 1969. Pertelingkahan kaum yang berlaku telah mengakibatkan negara kehilangan banyak nyawa dan kerugian harta benda. Ia mempunyai kaitan rapat dengan Pilihanraya Umum 1969 dan merupakan puncak manifestasi masalah perpaduan kaum di Malaysia.
Usaha Membentuk Perpaduan
Usaha membentuk perpaduan kaum merupakan satu perkara yang amat penting untuk membentuk satu negara yang utuh. Menyedari hakikat tersebut, kerajaan telah berusaha membentuk perpaduan kaum di negara Malaysia agar Malaysia mampu maju seiring dengan negara lain di dunia.
Dasar perpaduan boleh dicapai melalui dua cara iaitu integrasi dan asimilasi. Integrasi merupakan satu proses bagi mewujudkan satu identiti nasional di kalangan kumpulan-kumpulan yang terpisah dari segi kebudayaan, sosial dan lokasi dalam sesebuah unit politik.
Manakala asimilasi pula ialah satu proses bagaimana kumpulan-kumpulan minoriti diasimilasikan melalui perkahwinan campur dan sebagainya ke dalam kumpulan etnik yang lebih besar. Menurut Vender Zanden, seorang ahli sosiologi, asimilasi adalah satu proses dalam mana kelompok-kelompok yang berfikir, berperasaan dan bertindak secara berlainan, menjadi satu dalam kesatuan sosial serta budaya yang sama.
Cara-cara mencapai perpaduan
| ||
Politik
|
Sosial
|
Ekonomi
|
· Integrasi politik
|
· Integrasi kebudayaan
· Integrasi sosial
· Integrasi pendidikan
|
· Integrasi wilayah
· Integrasi ekonomi
|
Memperkenalkan Rukun Negara.
Idealogi nasional dengan tujuan untuk mencapai perpaduan di kalangan rakyat tanpa mengira kaum, warna kulit, bangsa dan agama. Konsep rukun negara telah dibahagikan kepada lima prinsip iaitu:
1. Kepercayaan Kepada Tuhan.
2. Kesetiaan kepada Raja Dan Negara
3. Kedaulatan Undang-undang
4. Keluhuran Perlembagaan
5. Kesopanan Dan Kesusilaan
Penyusunan semula masyarakat selari dengan objektif Dasar Ekonomi Baru
Ekoran daripada peristiwa rusuhan kaum 13 Mei 1969, Dasar Ekonomi Baru (DEB) telah diperkenalkan pada tahun 1970 untuk menangani masalah ketidak seimbangan ekonomi di antara pelbagai kaum di Malaysia yang menjejaskan perpaduan antara kaum dan keamanan negara. Dasar Ekonomi Baru adalah disusun dan dijalankan menerusi strategi serampang dua mata iaitu:
1. Mengurang dan seterusnya membasmi kemiskinan dengan memperbanyakkan peluang-peluang pekerjaan kepada semua rakyat tanpa mengira kaum.
2. Penyusunan semula masyarakat untuk mengurangkan dan seterusnya menghapuskan pengenalan kaum mengikut fungsi-fungsi ekonomi.
Pengstrukturan semula masyarakat adalah supaya jenis kaum tidak sinonim dengan kegiatan ekonomi. Strategi serampang dua mata ini tertumpu kepada usaha menambah pendapatan golongan miskin dan penduduk di luar bandar, memodenkan sektor pertanian, meningkatkan tahap pelajaran, mewujudkan golongan komersial Bumiputera dan menambah pegangan ekuti korporat Bumiputera.
Merapatkan jurang antara kaum adalah meliputi banyak aspek termasuk ekonomi, pendidikan, jawatan professional, pemilikan hartanah, pemilikan syarikat dan pelbagai perkara yang melibatkan hubungan antara kaum.
Ekoran daripada peristiwa rusuhan kaum 13 Mei 1969, Dasar Ekonomi Baru (DEB) telah diperkenalkan pada tahun 1970 untuk menangani masalah ketidak seimbangan ekonomi di antara pelbagai kaum di Malaysia yang menjejaskan perpaduan antara kaum dan keamanan negara. Dasar Ekonomi Baru adalah disusun dan dijalankan menerusi strategi serampang dua mata iaitu:
1. Mengurang dan seterusnya membasmi kemiskinan dengan memperbanyakkan peluang-peluang pekerjaan kepada semua rakyat tanpa mengira kaum.
2. Penyusunan semula masyarakat untuk mengurangkan dan seterusnya menghapuskan pengenalan kaum mengikut fungsi-fungsi ekonomi.
Pengstrukturan semula masyarakat adalah supaya jenis kaum tidak sinonim dengan kegiatan ekonomi. Strategi serampang dua mata ini tertumpu kepada usaha menambah pendapatan golongan miskin dan penduduk di luar bandar, memodenkan sektor pertanian, meningkatkan tahap pelajaran, mewujudkan golongan komersial Bumiputera dan menambah pegangan ekuti korporat Bumiputera.
Merapatkan jurang antara kaum adalah meliputi banyak aspek termasuk ekonomi, pendidikan, jawatan professional, pemilikan hartanah, pemilikan syarikat dan pelbagai perkara yang melibatkan hubungan antara kaum.
Pendidikan membentuk perpaduan
Persoalan besar yang dihadapi para pemimpin dan pendidik selepas Perang dunia Kedua ialah mencari formula untuk melahirkan satu masyarakat Malaysia yang bersatupadu, yakni masyarakat majmuk yang mempunyai keazaman, kesanggupan dan kesediaan untuk hidup bersama dengan rukun dan damai serta mempunyai kesedaran, keperibadian dan nilai-nilai sebagai rakyat Malaysia.
Satu cara yang penting untuk mewujudkan perpaduan di dalam sesebuah negara ialah menerusi pendidikan. Dalam konteks Malaysia, hakikat bahawa pendidikan merupakan faktor unggul dalam membina kerakyatan yang tunggal telah lama disedari.
Sistem pelajaran yang ada pada kita sekarang ialah suatu usaha yang disedari dan bersungguh-sungguh untuk memberi jawapan atau penyelesaian kepada masalah perpaduan ini dengan kaedah-kaedah yang praktikal, wajar dan dapat diterima oleh sebahagian besar rakyat negara ini.
Asas-asas perpaduan sistem pendidikan
Sistem persekolahan yang sama bagi semua
Pada asasnya Laporan Razak mencadangkan penubuhan sekolah-sekolah umum yang menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantarnya dan sekolah-sekolah jenis umum menggunakan bahasa pengantar Cina, Tamil dan Inggeris. Kepentingan bahasa Melayu sebagai bahasa untuk perpaduan jelas dinyatakan.
Seterusnya walaupun pada peringkat rendah ini sekolah-sekolah diasingkan oleh bahasa pengantar yang berbeza namun sukatan pelajaran dan sistem persekolahan disamakan. Pada peringkat menengah pula ditubuhkan Sekolah Menengah Kebangsaan dengan pengantar bahasa Melayu dan semua kanak-kanak akan memasuki sama ada Sekolah Menengah Kebangsaan atau Sekolah Menengah Inggeris tanpa mengira bahasa pengantar yang dilaluinya pada peringkat rendah.
Bahasa Kebangsaan sebagai bahasa pengantar utama
Cara paling penting untuk menyatupadukan masyarakat berbilang kaum di Malaysia ialah melalui penggunaan bahasa kebangsaan. Penggunaan satu bahasa perhubungan dan persefahaman di antara satu kaum dengan yang lain dapat diwujudkan tanpa menimbulkan rasa curiga. Langkah ini mempercepatkan lagi perpaduan dan rasa hormoni antara kaum di negara ini.
Kurikulum yang sama
Kurikulum ialah satu rancangan pendidikan yang terkandung di dalamnya segala ilmu pengetahuan serta kemahiran, nilai-nilai dan norma, unsur-unsur kebudayaan dan kepercayaan yang telah menjadi pilihan masyarakat untuk diperturunkan kepada ahli-ahlinya. Peranan kurikulum dalam pendidikan adalah untuk membina perkembangan pelajar yang lengkap dari segi jasmani, rohani, akal dan emosi. Dalam konteks negara Malaysia, kurikilum juga berperanan untuk melahirkan rakyat yang mendokong cita-cita negara dalam mewujudkan perpaduan yang berpandukan Rukunegara di samping menghasilkan tenaga rakyat yang terlatih untuk keperluan negara.
Sukatan pelajaran yang seragam
Sukatan pelajaran yang sama isi kandungannya yang disyorkan oleh Penyata Razak adalah dianggap sebagai salah satu asas sistem pelajaran kebangsaan bagi mewujudkan perpaduan negara.
Mata pelajaran Sejarah memainkan peranan penting ke arah matlamat pembangunan. Melalui pelajaran Sejarah diharapkan dapat membina semangat perpaduan dan perasaan hormat menghormati terutama dlam masyarakat yang berbilang kaum, agama dan adat resam.
Peperiksaan yang seragam
Rancangan kerajaan untuk menseragamkan kurikulum di sekolah-sekolah telah diperkukuhkan lagi dengan mewujudkan satu sistem peperiksaan yang seragam. Dengan adanya sukatan pelajaran dan peperiksaan yang seragam, pelajaran para pelajar tidaklah terganggu apabila terpaksa berpindah sekolah. Langkah ini boleh menolong proses menyatupadukan pelajar berbilang kaum di samping mewujudkan keperibadian yang sama.
SATU MALAYSIA
Setelah 52 Merdeka, rakyat Malaysia yang terdiri daripada pelbagai kaum, agama, budaya, adat resam dan fahaman politik memerlukan satu misi bagi memajukan negara secara bersama. Konsep Satu Malaysia yang diperkenalkan oleh YAB Perdana Menteri adalah langkah yang amat bertepatan dengan suasana dan citarasa rakyat.
Semua rakyat Malaysia perlu menganggap diri mereka adalah bangsa Malaysia yang berfikir dan bertindak dalam satu nada dan satu matlamat. Ciri-ciri demografi seperti negeri, daerah, kaum, agama dan budaya wajar dihindari bagi menwujudkan satu bangsa Malaysia yang berfikiran terbuka serta ingin memajukan negara secara bersama.
Perpaduan kaum yang sedia terjalin antara kaum di negara ini perlu diperkukuhkan lagi dengan menganggap kita adalah rakyat Malaysia dan bangsa Malaysia. Keadaan ini akan dapat menwujudkan suasana negara yang aman, harmoni, selesa, keselamatan yang terjamin dan memberi kemakmuran kepada negara. Rakyat perlu memahami bahawa negara yang mempunyai kestabilan politik dan keselamatan yang terjamin akan memberi perkembangan ekonomi yang pesat. Oleh itu rakyat akan dapat menikmati limpahan daripada kerancakan ekonomi negara.
Kini rakyat Malaysia perlu keluar daripada kepongpong yang telah lama membelenggu fikiran dan tindakan yang berunsul perkauman. Kerajaan di bawah kepimpinan YAB Dato’ Sri Mohd Najib mengajak rakyat berkerja secara bersama untuk membina, memaju serta memantapkan negara tanpa mengira kaum. Negara perlu diutamakan mengatasi segala kepentingan peribadi dan kumpulan masing-masing. Kerajaan akan bersikap adil dan saksama kepada rakyat di negara ini tanpa memingirkan mana-mana kaum berdasarkan kepentingan dan mereka yang layak akan diberi bantuan. Kepentingan bumiputera juga akan dijaga sebagaimana yang terjamin dalam perlembagaan berasaskan kepentingan dan kelayakan.
Nilai-nilai murni seperti hormat menghormati dan saling mempercayai perlu wujud di kalangan rakyat negara ini. Setiap kaum perlu menghindari perasan curiga dan syak wasangka kerana setiap kaum akan mendapat hak dan peluang yang sama. Setiap kaum bebas mengamal dan menganuti agama, budaya dan adat resam masing-masing di samping kaum yang lain perlu menghormati. Fikiran dan tindakan perlu mengatakan bahawa kita adalah rakyat Malaysia, bangsa Malaysia dan bertekad untuk bersama membangun dan memajukan negara di samping sedia mempertahankan negara daripada sebarang ancaman.
Terdapat pelbagai usaha yang telah dilakukan sejak dahulu lagi dan sehingga sekarang golongan elit iaitu yang memegang tampuk kerajaan mementingkan perpaduan yang membentuk banyak usaha untuk menyatu padukan kaum dan etnik di Malaysia. Oleh itu, apa yang boleh dirumuskan daripada konsep Satu Malaysia ini adalah di mana kerajaan ingin menyatupadukan rakyat dengan mendahulukan rakyat seterusnya mencapai kemajuan yang di ingini.
Disediakan oleh :
- NUR NATASYA NAJWA BINTI ZAMRI
Subscribe to:
Posts (Atom)